Неуроофталмологија
Што е невро-офталмологија?
Главоболката е една од најчестите медицински жалби низ целата човечка историја и зафаќа повеќе од 80% од популацијата. Една од причините за главоболка може да бидат проблеми поврзани со очите. Пациентите што се жалат на главоболка често од друг лекар се упатуваат кај офталмолог. Невро-офталмологијата е медицинска област што ги лекува главоболките предизвикани од болести на очите и се фокусира на нарушувања што се споделени меѓу окото и нервниот систем.
Гледањето на еден предмет е возможно кога сликата најпрво се формира во окото, а потоа се перцепира во визуелниот центар што се наоѓа во задните делови на мозокот. Ако има проблем по должината на видните патишта, може да настане ненадејно или прогресивно губење на видот. Кај нарушувањата што ги зафаќаат движењата на очите, главен симптом е често двојниот вид, а проблемот може да ги вклучува очните мускули, нервите што ги контролираат или контролните центри на мозокот.
Следниве жалби исто така се дел од невро-офталмологијата:
Привремено губење на видот
Двоен вид
Ненадејно губење на видот
Болест на окото поврзана со тироидната жлезда
Област во видното поле што не се гледа (дефект на видното поле)
Проблеми со очите поврзани со мултипла склероза (МС)
Парализа на лицето и грчеви на мускулите на лицето
Проблеми со очите поврзани со мозочен удар
Мигрена и слична болка во окото
Спуштање на капакот (птоза)
Разлики во големината на зеницата
За точна дијагноза на главоболка и болка во окото, историјата на пациентот е многу важна. Успехот на лекувањето е можен со соработка меѓу лекарот и пациентот и редовни контроли.
МС (мултипла склероза) и окото
Како МС влијае на окото?
Оптичкиот неуритис (воспаление на оптичкиот нерв) е состојба на окото што најчесто се гледа меѓу 18–45 години, почесто кај жените. Обично се јавува како болно губење на видот од едната страна. Се јавува во напади поради нарушување на имунолошкиот систем. На зафатеното и болно око може да се намали и перцепцијата на бои и чувствителноста на сјај.
Кај околу една третина од пациентите, отокот (едемот) се јавува во предниот дел на оптичкиот нерв, а кај мнозинството случаи зафатеноста е во делот поблиску до мозокот (задна зафатеност).
Кои тестови помагаат во дијагностицирањето на МС?
При дијагностицирањето треба да се користат:
VEP (визуелно предизвикани потенцијали)
OCT (оптичка кохерентна томографија) за оценување на слојот на нервните влакна
Компјутерско тестирање на видното поле
МРИ на мозокот за испитување на лезии во черепот
Бројот и формата на лезиите на МРИ („дамки“) се важни за проценка на ризикот од МС. МС е хронично нарушување на мозокот што напредува во напади.
Оптичкиот неуритис може да биде првиот почетен наод на МС. Со лекување, воспалението на оптичкиот нерв значително се подобрува во рок од 3–5 недели, но нападите можат да се повторат. Стапката на повторување во рок од 10 години е 35%. Оптичкиот неуритис се открива во некоја фаза на МС кај околу 50% од пациентите, а кај 20% е првиот знак на МС.
По оптичкиот неуритис, ризикот од МС е приближно 30% во првите 5–7 години и околу 75% кај жените во рок од 15–20 години.
Нападите на МС можат да се јават како оптички неуритис, двоен вид, проблеми со рамнотежата, вдрвенетост и слабост на рацете или нозете.
Тековните пристапи за лекување на оптичкиот неуритис вклучуваат интравенски стероиди во високи дози и терапија со интерферон кога расте веројатноста за МС.
Текот по оптичкиот неуритис може да се следи со периодични анализи на нервните влакна со OCT. Ако истенчувањето на слојот на нервните влакна на OCT се зголемува, тоа може да укажува и на зголемување на плаките во мозокот. Во оваа состојба, контролата со OCT и VEP е многу важна и клинички водилка.
Други нарушувања на оптичкиот нерв
Васкуларни затнувања (може да биде потребна интраокуларна инјекција)
Токсични оптички невропатии (најчесто поради етамбутол или труење со метанол; лекливи ако пациентот се јави рано)
Наследни оптички невропатии (развиен е нов лек за наследната оптичка невропатија на Лебер)
Трауматски оптички невропатии (раната проценка е важна)
Алцхајмер и Паркинсон
Која е врската меѓу Алцхајмер/Паркинсон и окото?
Денес, болестите на мозокот како Алцхајмер и Паркинсон, и болестите на очите како глаукомот и макуларната дегенерација (болеста на „жолтата дамка“), се сметаат за прогресивни нарушувања на нервното ткиво (неуродегенеративни). Студиите се фокусирани на нивните заеднички механизми, давајќи важни наоди. Тестот OCT, што широко се користи во дијагностицирањето и лекувањето на глаукомот и макуларната дегенерација, сега се применува и кај Алцхајмер и Паркинсон.
Кои тестови ја поддржуваат дијагнозата на Алцхајмер и Паркинсон?
OCT, што дава дијагностички резултати при сеопфатните прегледи на очите (за глауком, макуларни болести итн.), може да открие многу специфични наоди кај Алцхајмер, Паркинсон и благо когнитивно нарушување. Овие наоди се карактеризираат со оштетување и истенчување во специфични области на мрежницата или слоевите на нервните влакна на оптичкиот нерв.
Губењето на нервните влакна е важно за рана дијагноза. OCT може да го открие истенчувањето на нервните влакна пред промените да станат видливи во регионите на мозокот одговорни за паметењето и движењето, овозможувајќи порана дијагноза и можности за лекување.
Кај лица со одредени жалби или семејна историја на Алцхајмер или Паркинсон, скринингот со OCT на мрежницата и нервните влакна на оптичкиот нерв може да игра важна улога во раното откривање.
Редовната контрола на дијагнозата и лекувањето со методи за преглед на мрежницата (FAF и OCT) е важна за успех. Раната дијагноза е возможна преку проценка на мрежницата, а лекувањата насочени кон забавување на напредувањето на болеста се започнати во рано откриени случаи. Поради генетските фактори, лицата со семејна историја на Алцхајмер или Паркинсон треба да прават редовни прегледи на очите по 50-годишна возраст.
Болести на оптичкиот нерв
Кои се болестите на оптичкиот нерв?
Оптички неуритис (воспаление на оптичкиот нерв)
Обично ги зафаќа лицата на возраст од 18–45 години, почест кај жените. Обично е еднострано, често со болно губење на видот, особено при движење на очите. Може да се јави во напади поради имунолошко нарушување. Чувствителноста на бои и сјај се намалува. Околу една третина покажуваат оток во предниот дел на оптичкиот нерв; мнозинството зафаќаат дел поблиску до мозокот.
При дијагнозата, клиниките користат:
VEP
OCT (снимање на нервните влакна)
Тестирање на чувствителност на контраст
Компјутерски преглед на видното поле
Исхемична оптичка невропатија
Се јавува по затнување на малите садови што го снабдуваат оптичкиот нерв, што доведува до оток и крвавење во нервот. Чест кај пациенти со хипертензија и дијабетес. Може да бидат потребни интраокуларни инјекции.
Токсична оптичка невропатија
Најчесто се гледа со етамбутол (што се користи во лекувањето на туберкулоза) и труење со метанол (на пр. колонска вода, нелегален алкохол). Лекливо ако пациентот се јави рано.
Наследна оптичка невропатија
Наследната оптичка невропатија на Лебер е двострано губење на видот што се наследува од мајката. Надвор од земјата е претставен третман или лек што го подобрува видот.
Трауматска оптичка невропатија
Се развива по директен удар во окото или траума на главата. Раната интервенција е важна.
Извршени тестови
Електрофизиологија (VEP, ERG, EOG)
FFA (флуоресцеинска ангиографија / ангиографија на окото)
OCT (скенирање на оптичкиот нерв)
VEP (видни патишта меѓу окото и мозокот)
Компјутерско видно поле
Тест на чувствителност на контраст
Тестови за вид на бои
Подготвено од Уредувачкиот одбор на болницата Dünyagöz.
Последно ажурирање: 30.05.2023
*Оваа содржина е само за информативни цели. Ве молиме консултирајте се со вашиот лекар за дијагноза и лекување.
Главоболката е една од најчестите медицински жалби низ целата човечка историја и зафаќа повеќе од 80% од популацијата. Една од причините за главоболка може да бидат проблеми поврзани со очите. Пациентите што се жалат на главоболка често од друг лекар се упатуваат кај офталмолог. Невро-офталмологијата е медицинска област што ги лекува главоболките предизвикани од болести на очите и се фокусира на нарушувања што се споделени меѓу окото и нервниот систем.
Гледањето на еден предмет е возможно кога сликата најпрво се формира во окото, а потоа се перцепира во визуелниот центар што се наоѓа во задните делови на мозокот. Ако има проблем по должината на видните патишта, може да настане ненадејно или прогресивно губење на видот. Кај нарушувањата што ги зафаќаат движењата на очите, главен симптом е често двојниот вид, а проблемот може да ги вклучува очните мускули, нервите што ги контролираат или контролните центри на мозокот.
Следниве жалби исто така се дел од невро-офталмологијата:
Привремено губење на видот
Двоен вид
Ненадејно губење на видот
Болест на окото поврзана со тироидната жлезда
Област во видното поле што не се гледа (дефект на видното поле)
Проблеми со очите поврзани со мултипла склероза (МС)
Парализа на лицето и грчеви на мускулите на лицето
Проблеми со очите поврзани со мозочен удар
Мигрена и слична болка во окото
Спуштање на капакот (птоза)
Разлики во големината на зеницата
За точна дијагноза на главоболка и болка во окото, историјата на пациентот е многу важна. Успехот на лекувањето е можен со соработка меѓу лекарот и пациентот и редовни контроли.
МС (мултипла склероза) и окото
Како МС влијае на окото?
Оптичкиот неуритис (воспаление на оптичкиот нерв) е состојба на окото што најчесто се гледа меѓу 18–45 години, почесто кај жените. Обично се јавува како болно губење на видот од едната страна. Се јавува во напади поради нарушување на имунолошкиот систем. На зафатеното и болно око може да се намали и перцепцијата на бои и чувствителноста на сјај.
Кај околу една третина од пациентите, отокот (едемот) се јавува во предниот дел на оптичкиот нерв, а кај мнозинството случаи зафатеноста е во делот поблиску до мозокот (задна зафатеност).
Кои тестови помагаат во дијагностицирањето на МС?
При дијагностицирањето треба да се користат:
VEP (визуелно предизвикани потенцијали)
OCT (оптичка кохерентна томографија) за оценување на слојот на нервните влакна
Компјутерско тестирање на видното поле
МРИ на мозокот за испитување на лезии во черепот
Бројот и формата на лезиите на МРИ („дамки“) се важни за проценка на ризикот од МС. МС е хронично нарушување на мозокот што напредува во напади.
Оптичкиот неуритис може да биде првиот почетен наод на МС. Со лекување, воспалението на оптичкиот нерв значително се подобрува во рок од 3–5 недели, но нападите можат да се повторат. Стапката на повторување во рок од 10 години е 35%. Оптичкиот неуритис се открива во некоја фаза на МС кај околу 50% од пациентите, а кај 20% е првиот знак на МС.
По оптичкиот неуритис, ризикот од МС е приближно 30% во првите 5–7 години и околу 75% кај жените во рок од 15–20 години.
Нападите на МС можат да се јават како оптички неуритис, двоен вид, проблеми со рамнотежата, вдрвенетост и слабост на рацете или нозете.
Тековните пристапи за лекување на оптичкиот неуритис вклучуваат интравенски стероиди во високи дози и терапија со интерферон кога расте веројатноста за МС.
Текот по оптичкиот неуритис може да се следи со периодични анализи на нервните влакна со OCT. Ако истенчувањето на слојот на нервните влакна на OCT се зголемува, тоа може да укажува и на зголемување на плаките во мозокот. Во оваа состојба, контролата со OCT и VEP е многу важна и клинички водилка.
Други нарушувања на оптичкиот нерв
Васкуларни затнувања (може да биде потребна интраокуларна инјекција)
Токсични оптички невропатии (најчесто поради етамбутол или труење со метанол; лекливи ако пациентот се јави рано)
Наследни оптички невропатии (развиен е нов лек за наследната оптичка невропатија на Лебер)
Трауматски оптички невропатии (раната проценка е важна)
Алцхајмер и Паркинсон
Која е врската меѓу Алцхајмер/Паркинсон и окото?
Денес, болестите на мозокот како Алцхајмер и Паркинсон, и болестите на очите како глаукомот и макуларната дегенерација (болеста на „жолтата дамка“), се сметаат за прогресивни нарушувања на нервното ткиво (неуродегенеративни). Студиите се фокусирани на нивните заеднички механизми, давајќи важни наоди. Тестот OCT, што широко се користи во дијагностицирањето и лекувањето на глаукомот и макуларната дегенерација, сега се применува и кај Алцхајмер и Паркинсон.
Кои тестови ја поддржуваат дијагнозата на Алцхајмер и Паркинсон?
OCT, што дава дијагностички резултати при сеопфатните прегледи на очите (за глауком, макуларни болести итн.), може да открие многу специфични наоди кај Алцхајмер, Паркинсон и благо когнитивно нарушување. Овие наоди се карактеризираат со оштетување и истенчување во специфични области на мрежницата или слоевите на нервните влакна на оптичкиот нерв.
Губењето на нервните влакна е важно за рана дијагноза. OCT може да го открие истенчувањето на нервните влакна пред промените да станат видливи во регионите на мозокот одговорни за паметењето и движењето, овозможувајќи порана дијагноза и можности за лекување.
Кај лица со одредени жалби или семејна историја на Алцхајмер или Паркинсон, скринингот со OCT на мрежницата и нервните влакна на оптичкиот нерв може да игра важна улога во раното откривање.
Редовната контрола на дијагнозата и лекувањето со методи за преглед на мрежницата (FAF и OCT) е важна за успех. Раната дијагноза е возможна преку проценка на мрежницата, а лекувањата насочени кон забавување на напредувањето на болеста се започнати во рано откриени случаи. Поради генетските фактори, лицата со семејна историја на Алцхајмер или Паркинсон треба да прават редовни прегледи на очите по 50-годишна возраст.
Болести на оптичкиот нерв
Кои се болестите на оптичкиот нерв?
Оптички неуритис (воспаление на оптичкиот нерв)
Обично ги зафаќа лицата на возраст од 18–45 години, почест кај жените. Обично е еднострано, често со болно губење на видот, особено при движење на очите. Може да се јави во напади поради имунолошко нарушување. Чувствителноста на бои и сјај се намалува. Околу една третина покажуваат оток во предниот дел на оптичкиот нерв; мнозинството зафаќаат дел поблиску до мозокот.
При дијагнозата, клиниките користат:
VEP
OCT (снимање на нервните влакна)
Тестирање на чувствителност на контраст
Компјутерски преглед на видното поле
Исхемична оптичка невропатија
Се јавува по затнување на малите садови што го снабдуваат оптичкиот нерв, што доведува до оток и крвавење во нервот. Чест кај пациенти со хипертензија и дијабетес. Може да бидат потребни интраокуларни инјекции.
Токсична оптичка невропатија
Најчесто се гледа со етамбутол (што се користи во лекувањето на туберкулоза) и труење со метанол (на пр. колонска вода, нелегален алкохол). Лекливо ако пациентот се јави рано.
Наследна оптичка невропатија
Наследната оптичка невропатија на Лебер е двострано губење на видот што се наследува од мајката. Надвор од земјата е претставен третман или лек што го подобрува видот.
Трауматска оптичка невропатија
Се развива по директен удар во окото или траума на главата. Раната интервенција е важна.
Извршени тестови
Електрофизиологија (VEP, ERG, EOG)
FFA (флуоресцеинска ангиографија / ангиографија на окото)
OCT (скенирање на оптичкиот нерв)
VEP (видни патишта меѓу окото и мозокот)
Компјутерско видно поле
Тест на чувствителност на контраст
Тестови за вид на бои
Подготвено од Уредувачкиот одбор на болницата Dünyagöz.
Последно ажурирање: 30.05.2023
*Оваа содржина е само за информативни цели. Ве молиме консултирајте се со вашиот лекар за дијагноза и лекување.
Доктори
Op. Dr. Betül Saylık
Погледни профил
Doç. Dr. Cüneyt Karaarslan
Погледни профил
Doç. Dr. Esra Ayhan Tuzcu
Погледни профил
Op. Dr. Füsun Uzunoğlu (FICO)
Погледни профил
Doç. Dr. Jülide Canan Umurhan Akkan
Погледни профил
Op. Dr. Mehmet Çubuk
Погледни профил